به نام خدا

سلام

مي‌خوام اولين مطلب خودم رو درباره شهيد راه عاشقي و عشق بازي دربار قدسي آل الله سيد جواد ذاكر طباطبايي بنويسم.

سيد جواد ذاكر در ۳۱ شهريور سال۵۵ در شهرستان خوي به دنيا آمد. دوران دبستان و دبيرستان را گذراند و بعد از گرفتن مدرك ديپلم وارد حوزه ي علميه ي قم(ظاهرا فيضيه) شد و  چند سال در آنجا مشغول درس طلبگي بود ، وي در كنار درس طلبگي خود مداحي خويش را ادامه مي‌داد. سيد جواد ابتدا با حاج مهدي سلحشور مي‌خواند اما به دلايلي شخصي از هم جدا شدند.

سيد به زودي بر روي زبانها افتاد و به سيد ذاكر معروف شد.سيد پايه گذار اصلي نوع جديدي از مداحي بود  كه به ان مداحي پاپ مي‌گويند.(قبلا نريمان پناهي هم در اين باب سعي كرده بود اما پس از طرد شدن از جوامع حزب اللهي اين نوع مداحي را كنار گذاشت) .

سيد در بعضي از مجالس خود الفاظي را به كار مي‌برد كه كمي بوي غلو مي‌داد و چند بار اين كار را تكرار كرد تا جايي كه بعضي از مراجع از جمله آيت الله مكارم شيرازي او را كافر گفتند و حكم به ارتدادش دادند و شركت در مجالسش را حرام اعلام كردند.اين اذيت و آزارهاي آيت الله مكارم سرانجام به اخراج سيد از حوزه و سپس ايجاد محدوديت هايي براي مداحي سيد و در نهايت طرد او  و بيرون كردن او از قم انجاميد.بعد از قم سيد به زنجان رفت اما او در زنجان دوران خيلي پرفروغي نداشت ولي با خواندن شعرهاي مداحان محلي ترك و قرار گرفتن در كنار حاج غلامرضا عيني فرد محبوبيتي در بين مردم زنجان كسب كرده و با جرقه اي كه او در آنجا زد به كاشان رفت و  و با هيئت ديوانگان حسين دوران طوفاني جديدي را آغاز كرد.

سيد در مجالس خود گفته بود كه به نفس الفاظي كه مي‌گويد اعتقاد ندارد و بارها و بارها  در شعرهاي خود لفظ (لا اله الا الله) را به كار برده.بعضي علما چشمشان را باز مي‌كردند            مي توانستند بفهمند كه به احديت خدا اعتقاد داره اما عجله كردند و بسيار سيد را اذيت كردند.

سيد جواد با تقرب به اهل  بيت و با بهره گيري از اشعار زيبا و پرمغز و در بعضي مواقع اشعار جوان پسند و با استفاده از سبك هاي شور بسيار زيبا جايي در ميان جوانان باز كرد . در آن زمان چند تن از مداحان معروف تهران از جمله: رضا هلالي و حاج حسين سيب سرخي با خواندن اشعار او به شهرت رسيدند.

كيست كه نداند((تنها گل بي خار خداست))

بالاخره جواني است و هيچ كدام از ما هم از گزند شيطان در امان نيستيم.

از آيت الله العظمي جوادي آملي روحي فداه پرسيدم: نظرتان درباره ي عزاداري هاي جديد چيست؟

فرمودند اگر هدف حسين باشد وسيله درست است.

پرسيدم:يعني هدف وسيله را توجيه مي‌كند؟

فرمودند:خير ،ولي اگر عشق پاك و مخلص باشد خدا نمي‌گذارد كه وسيله ناپاك شود.

سيد معني واقعي اخلاص  و آميزش شور و شعور بود .

حيف شد نفهميديم كه بود.

مهم آن است كه سيد ديگر در ميان ما نيست.

مهم ان است كه سيد خيلي ها از جمله خود من را از بند سخت گناه بيرون كشيد.

مهم آن است كه سيد هر چه داشت براي حسين گذاشت و آخر هم به همه ي دار و ندارش آتش زد براي حسين.

سيد خيلي مظلوم بود.

سرانجام در ۱۶ تير ماه سال ۸۵ در روز وفات مادر ادب و مردانگي حضرت ام البنين به لشگر اربابش پيوست و در سر سفره پر فضيلت رسول الله با علي و خاندانش هم سفره گشت.

اي كاش..! علما كمي عجله نكرده بودند.

اي كاش همه علما نظير آيت الله جوادي آملي بودند.

ولي ايها الناس بدانيد آيت الله مكارم همانكسي كه من را از منجلاب گناه بيرون كشيد مرتد اعلام كرد.

سيد هم گذشت كند ما نمي‌گذريم.

براي شادي روحش فاتحه اي نثار كنيم.

اللهم عجل لوليك الفرج