شيخ بزرگوار ثقه الاسلام مجتهدي طهراني يكي از بزرگترين اساتيد اخلاق اسلامي در بستر بيماري است.

براي سلامتي ايشان دعا كنيد.

بسم رب الحسین

این نوشته مربوط به محرم پارسال در هیات حضرت قاسم دماوند است که یکی از آشنایان که استاد بنده در  این نوع نوشته هم هستند یعنی من از ایشون این سبک نوشته رو یاد گرفتم. و همه سبک های نوشته در این وبلاگ رو از ایشون یاد گرفتم .  هست.

بارها شنیدی و شنیدم که چقدر بهشون سخت می گذره ،اما  آیا تا حالا خوب بهش فکر کردی؟؟؟

شاید بگی اصلا چه ربطه داره به محرم؟

بهت می گم عجله نکن ...........

داشتم می گفتم-بهشون خیلی سخت می گذره،دستت رو بذار رو دهنت حالا با دست دیگه بینی تو بگیر،حالا نفس بکش؛ سخته ؟ نه؟

یه عمره .........

یه عمره داره اینجوری نفس می کشه ........

برا تو....

برا من ....

برا همه بچه شیعه ها .....

بچه شیعه!

حواست هست چی می گم یا نه؟

خیلی نامردیم اگه به یادشون نباشیم !!

.

.

.

.

.

.

چشم انتظاری سخته؟

خیلی؟

اما من و تو که مادر نیستیم بدونیم مادرش چی می کشه؛ آخه میگه 18 ساله از جنگ می گذره اما هنوز نیومده....

.

.

.

.

.

.

تا حالا جنازه 2 کیلویی دیدی؟

عمرا دیده باشی!!!!!!!!!

باباش می گفت؛ وقتی جنازش رو آوردن فقط دو کیلو بود .پسرش رو می گفت،می گفت تو جبهه خمپاره خورد تو سرش ؟

گفتم بازم ازش برام تعریف کن ؛

گفت:

به خدا جلوم حتی 4 زانو هم ننشست،همیشه جلوم دو زانو بود.

حتی یه بار هم ناراحتم نکرد.....

از نمازش که دیگه نگو .....

.

.

.

.

.

خب به نظرت به اینا چی میشه گفت؟

شهید؟ مست؟ عاشق؟

من میگم:

عاشق امام حسین!

خب حالا روت می شه به خودت بگی شیعه امام حسین.....

من که حتی روم نمی شه بگم من عاشق امام حسینم ......

بچه ها خیلی جرات می خواد ،آدم ادعای عشق امام حسین رو بکنه؟

ولی خیلی سخت نیست:

یه شرط دارد:

تعص الله و انت تظهر حبه

هذا محال فی الفعال بدیع

لو کان حبک صادقا لاطعته

ان المحب لمن یحب مطیع

البته توجه داشته باشید که مخاطب این نوشته نوجوانان هستند وگرنه سنگین ترش هم هست براتون می نویسم.

از ازل چون گل آدم بسرشتند

بسم رب الحسين

محرم است....

اذان مي‌گويند...

مي‌روم مسجد .....

نماز مي‌خوانم ....

روضه خوان مي‌آيد بالاي منبر ....

روضه مي‌خواند ........

مي‌گويد گريه كن .....

بلند مي‌شويم برويم جلو سينه بزنيم .........

آن جلو ايستاده ايم براي سينه زني مي‌گويند گريه كنيد ......

اين مجلس تمام مي‌شود ........

مي‌آئيم بيرون .......

مي‌رويم حسينيه .......

به حسينيه كه مي‌رسيم ......

سخنران دارد سخنراني مي‌كند ........

دارد فضيلت گريه كردن بر حسين را مي‌گويد .........

آخرش روضه مي‌خواند؛ مي‌گويد گريه كن.....

بعدش مداح مي‌آيد.......

روضه مي‌خواند ......

مي‌گويد گريه كنيد.......

قربونش برم ..........

همه مون مي‌دونيم.......

حسين كه صمده .......

دلسوزي لازم نداره .....

 اصلا براي چي براش گريه كنم ........

آقام كه نيازي نداره.......

پيش خداست .........

پيش بابابزرگش محمده(ص)  پيش مادربزرگش خديجه است ،پيش باباش علي نشسته ، مامانش داره موهاشو پريشون مي‌كنه. جاي به اين خوبي داداشش حسن هم كه هست........

چه غمي داره .........؟!

ديگه ناراحتي نداره......

آدم تو بهشت باشه و .......

خب پس برا چي ميگن گريه كن ؟!

خب برا چي پشت سر هم روضه مي‌خونن.

..

.

.

.

.

بزار برات بگم!

البته اين حرف منه ها شايد اينجوري نباشه ولي مطمئن باشين درسته....

يادته پارسال كه عاشورا بود.........

 رفتي عزاداري كردي ........

ديوونگي كردي .........

آخرش كه مداح گفت:عاشورا هم تمام شد تا سال ديگه كي زنده است كي مرده ............

با خودت گفتي امام حسين جون.......

قول مي‌دم ......

قول مي‌دم ......

قو مي‌دم به خدا ديگه گناه نكنم.......

قول مي‌دم ديگه چشمام بد نگرده........

قول مي‌دم ديگه حرف بيجا نزنم ....

قول مي‌دم ديگه فحش ندم....

غيبت نكنم.......

تهمت نزنم.........

قول مي‌دم آدم شم ........

يادته ......................

آره اون موقع حالي به حالي بودي قول دادي ................

فرداش رفتي سر كارت ..... سر زندگيت......

دوباره رفيقاتو ديدي شدي همون كه بودي ...............

.

.

.

.

.

.

.

اينو داشتم مي‌گفتم ،  امام حسين نيازي به گريه من و تو نداره جاش هم خيلي خوبه تو بهترين مرحله بهشت.

.

پس برا چي روضه خون ها مي‌گن گريه كنيد؟

لابد مي‌خوان مجلس گرم كنن .!!!!!!!

نه بابا ....... اين به خاطر بدبختي من و شماهاست.........

يه سال گناه مي‌كنيم......... كثافت كاري مي‌كنيم .........

غيبت مي‌كنيم........

دروغ مي‌گيم........

آبرو ميريزيم ...................

بعد دلمون رو خوش مي‌كنيم كه محرم مي‌ريم خدا مي‌بخشمون..............

(((((تازه بعضيا آبرو ميريزن به محرم و امام حسين هم هيچ كاري ندارن تازه با اين عزاداريها مخالفت مي‌كنن نمي‌دونم چه جوري مي‌خوان اون دنيا سر بلند باشن...)))))

اصلا فكر كردي كه ميگن يه قطره برا امام حسين گريه كني همه گناهاتو مي‌بخشن يعني چي؟

اين يعني خدا ميگه آدما ديدم خيلي بدبختين يه سري فرصت تو سال براتون مي‌ذاريم جبران كنين .....

يه قطره گريه كنين به همون بهونه مي‌بخشمتون .........

فرصت ............

بهونه .........

تا حالا به اين چيزي كه اول همه سوره ها ميگي دقت كردي: بسم الله الرحمن الرحيم

بخشنده .......

مهربان.......

دلش برا من و تويي مي‌سوزه كه اسم علي رو قبول كرديم ولي نمي‌تونيم .......نمي‌كشيم ......... مگه كشكه .... شيعه شدن خيلي سخته........

درسته ما از همون اول بهمون گفتن شيعه ...........

محرم شده پيرهن مشكي رو دادن دستمون گفتن بپوش  .........گفتيم برا چي .......... گفتن بابا محرمه ........ امام حسين ..........گفتيم: آهان.......  باشه .....مي‌پوشم .......

خودمون فكر كنيم چند ساله چشم بسته  فقط  محرما مشكي مي پوشيم و آدم مي‌شيم ........

چند ساله همينجوري محرم مياد و ميره  و ما مثل ببخشيد چيز  تو گ‍ِل مونديم ..............

بابا ........اين همه  واعظ ها  اين همه مداح ها اين همه سيد جوادها بيخود نيامدن........... ياسين كه نمي‌خوندن

بابا ما چرا اينجوري شديم..........

اين از مهربوني خداست مي‌دونه ما رو ول كنه كافر مي‌شيم . محرم ،صفرها ما رو مي‌كشونه تو اين هيئتا ،مسجدا،حسينيه ها مي‌گه بيا يه قطره گريه كن  همشو مي‌بخشم......

اينا بهونه است.......

دنبال بهونه مي‌گرده تو رو ببخشه ..........

چه بهونه اي بهتر از حسين ........

چه فرصتي بهتر از محرم...........

بياييد ؛ اي عاشقان بياييد ........

بياييد به حسينيه ها  و مساجد  و هيئات گريه كنيد .........

نه براي اين بياييد كه براي حسين دل بسوزانيد؛ نه بياييد كه به بزرگواري حسين و خداي حسين بيندشيد و به حال خود بگرييد.

اگر در محرم اشكي بر گونه هاي مباركتان جاري شد و اگر عرقي از تنتان در آن هروله هاي پر شور ريخت حقير را ياد آوريد ...

سيد جواد را فراموش نكنين .........

براش يه صلوات بفرستين ........

اللهم عجل لوليك الفرج

باز بوي محرم مي‌آيد ..........

بوي نورانيت ..........

بوي مظلوميت ........

بوي ظلم .....

بوي خون ........

بوي صبر .......

بوي صبر .........

بوي عشق ........

باز بوي عاشورا مي‌آيد....

بوي خيمه هاي سوخته مي‌آيد .......

بوي دست هاي بريده......

بوي بدن هاي عريان ........

بوي سر هاي روي نيزه .....

و صدايي مي‌ايد .....

صداي گريه رقيه است ..........

و باز محرم مي‌شود و مي‌شنوم كه حسين مي‌گويدهل من ناصر ينصرني و هيچ جوابي نمي‌شود.....

و باز با چشم دل مي‌ّينم حنجره علي اصغر را ........

فرق سر علي اكبر را كه همچون علي اعلي اميرالمومنين از وسط دو تا شد. فردي كه شبيه ترين است به رسول الله.فردي كه در ظاهر جوان بود اما پير طريقت عشق بود .........

و باز مي‌بينم كنار نهر علقمه دست هاي عباس را و باز مي‌بينم كه زينب ناله دارد كه شير برادرش شهيد شده است ........

 و مي‌فهمم كه محرم آمده.

رخت شادي از تن مي‌كنم و عزادار شاهنشاه عالم حسين ابن علي ابن ابي طالب مي‌شوم.......

آماده جنون مي‌شوم.....

آماده روضه هاي پرولوله  و آماده سينه زني هاي پر هروله  آماده مي‌شوم  كه لطمه زنان و سينه زنان  و عوعوكنان بر درگهش سر بنهم  و گدايي كنم.....

آماده مي‌شوم تا بار ديگر  با دگر يا حسين غريب مادر به غايت جنون برسم و آنچنان سبوي عشق بشكنم و مي از قد و بالاي عباس زنم كه مست لايعقل شوم........

سيد جواد را صلواتي ميهمان كنيد.....